De liefde voor softbal is haar met de paplepel ingegoten. Haar ouders namen Hillery Rumnit als klein kind al mee naar honk- en softbalvereniging Grizzlies, die toen nog Birds heette. Ook nu ze niet meer speelt, zet ze zich met hart en ziel in voor haar club. ‘Mijn ouders hadden een voorbeeldfunctie, dus het was logisch dat ik er ook inrolde.’

Vertel eens wat over de Grizzlies

‘Vorig jaar ging Birds samen met Extra Innings. De nieuwe vereniging heet Grizzlies. We hebben een plek in het Van Tuyllpark. Het speelseizoen loopt van april tot en met oktober met een stop in de zomervakantie. Van oktober tot en met april hebben we een winterstop. We geven dan wel clinics en trainingen in de zaal. Honk- en softbal zijn zomersporten, dus met slecht weer spelen we niet. Je kunt zo’n beetje op elke leeftijd meedoen. Het jongste spelende lid is 5 jaar en het oudste lid is ongeveer 60 jaar.’

Hoe lang heb je voor de club gespeeld?

‘Ik ben begonnen toen ik 5 jaar was en ik heb gespeeld tot ik 32 was, met een pauze van mijn 19e tot mijn 21e jaar. Toen ik 20 was, ben ik de Peanuts gaan trainen. Zo noemden we toen de kinderen tussen 5 en 8 jaar. In 2006 heb ik het team Dames 4 van mijn moeder overgenomen die dat door ziekte zelf niet meer kon doen. Gelukkig doet ze het sinds dit jaar weer zelf. In 2008 ben ik de aspiranten van 12 tot en met 15 jaar gaan trainen.

In het algemeen spelen meisjes en vrouwen softbal en de jongens en heren honkbal, hoewel er uitzonderingen zijn. Mannen vanaf 18 jaar kunnen ook softbal spelen. Kinderen tot en met 10 jaar spelen beebal, een eenvoudige versie van de andere twee sporten.’

Wat motiveert je?

‘De verbinding met anderen, met de mensen op het veld. Sinds kort ben ik geen trainer en coach meer, maar een niet-spelend lid. Ik ben bijvoorbeeld de ‘club-speaker’, zorg voor onze social media samen met het mediateam en organiseer het jaarlijkse zomerfeest.

De motivatie is vooral dat ik alles wat ik in mijn jeugd heb mogen ontvangen wil doorgeven aan onze jongeren.