Deze scheidsrechter heeft hockey in het bloed
Door Miriam de Nijs
Michiel de Vries kreeg vrijwilligerswerk vroeger thuis met de paplepel ingegoten. En in zijn jeugd hockeyde hij veel. Later combineerde hij deze twee liefdes: hij is alweer een aantal jaren een enthousiaste scheidsrechter bij de Mixed Hockeyclub Zoetermeer.
Hoe ben je bij deze hockeyclub terechtgekomen?
‘Ik heb in mijn jeugd altijd gehockeyd. Het vriendinnetje van mijn dochter zat op hockey en we zijn met haar naar een proeftraining wezen bekijken. Mijn dochter werd al gauw lid. Kort daarna zag ik een oproep voor scheidsrechters en volwassenen die jonge scheidsrechters willen begeleiden. Toen was ik over de streep.’
Wat heeft je er toe bewogen om scheidsrechter te worden?
‘Iedere speler van onder de zestien jaar moet zijn scheidsrechtersexamen halen; ik mocht daarom al fluiten toen mijn dochter bij Zoetermeer ging spelen. Ik ben begonnen met het begeleiden van jonge scheidsrechters, de tieners fluiten de wedstrijden van de jongeren. Ze ervaren zo hoe het is om de rol van scheidsrechter op je te nemen. Vrijwilligers begeleiden deze tieners. Vaak vinden ze het toch spannend om de eerste keer een wedstrijd te fluiten. Het werkt drempelverlagend als ze gecoached en begeleid worden bij het fluiten, in de hoop dat ze zo steeds meer wedstrijden gaan fluiten.
Vervolgens ben ik actief geworden in de arbitragecommissie, met als belangrijkste verantwoordelijkheid het plannen van de arbitrage op zaterdag. Er wordt bij de hockeyclub van het hoogste niveau tot recreatieniveau gespeeld. Daarbij hoort natuurlijk ook een verschillend niveau van arbitrage. Mijn wekelijkse puzzel is om de wedstrijden zo met goede arbiters te laten verlopen. Bij de commissie kun je als scheidsrechter kenbaar maken welk niveau je wilt fluiten en hoe vaak.’
Wat is er zo leuk aan?
‘Je fluit een wedstrijd met zijn tweeën, je bent samen het derde team op het veld. Je zorgt ervoor om een wedstrijd zo goed mogelijk in goede banen te leiden.’
Hoelang en hoe frequent doe je dit al?
‘Het fluiten van een wedstrijd doe ik al negen jaar. Wekelijks van september tot juni, behalve in de schoolvakanties. Er is een winterstop van Sinterklaas tot de voorjaarsvakantie, maar er is dan wel zaalhockey. Daarbij moet je zelf de arbitrage regelen.’
Waaraan moet een vrijwilliger voldoen om scheidsrechter te worden?
‘Je moet het vooral een leuk spel vinden en er dus affiniteit mee hebben. Ook moet je het leuk vinden om regelmatig op een hockeyveld te staan. Verder kan je cursussen volgen.’
‘Uiteindelijk moet je het gewoon dóén!
Wat maakt iemand tot een goede scheidsrechter?
‘Uiteindelijk moet je het gewoon dóén! Het gaat om zien, besluiten nemen en de uitleg daarvan aan spelers vooral bij jezelf te houden: ik heb dit gezien, ik besluit dat. Naarmate je meer wedstrijden fluit, krijg je ook steeds meer inzicht. En je moet stevig in je schoenen staan. Een goede scheidsrechter moet ontspannen en rustig blijven en goed kunnen uitleggen, waarom je een bepaald besluit neemt. En natuurlijk zelf enigermate sportief bezig zijn.’
Kunnen jullie nog vrijwilligers gebruiken?
‘Natuurlijk kunnen we enthousiaste en rustige scheidsrechters gebruiken, dat hoeft niet meteen op het hoogste niveau. We zoeken juist ook scheidsrechters die de lagere niveaus kunnen fluiten. Ook kunnen we goed mensen gebruiken die kinderen willen begeleiden die een wedstrijd moeten fluiten: een goed gesprek met de coaches voeren en mee het veld oplopen om de jonge fluiters meer vertrouwen te geven. De rol die je wilt vervullen, moet bij je passen. Kom eens een keer kijken, dan weet je of het wat voor je is.’
wil je Meer informatie?
Je vindt meer informatie op www.mhc.nl.