Stagiaire wordt vrijwilligster
Leah Bink (15) vond haar maatschappelijke stage in een wijkcentrum zo leuk dat ze na afloop niet wegging, maar er vrijwilligerswerk bleef doen. Iedere week helpt ze bij het serveren van maaltijden aan wijkbewoners.
Op middelbare scholen wordt van leerlingen verwacht dat ze een maatschappelijke stage lopen voor een bepaald aantal uren. Zij zoeken zelf de locatie. Leah ging op zoek naar een mogelijkheid voor haar maatschappelijke stage en klopte hiervoor aan bij haar oma. Die deed vrijwilligerswerk in een wijkcentrum bij het project Eten en Ontmoeten. De organisator nodigde haar uit om langs te komen en zo kon Leah daarna aan de slag.
‘’ De eerste keer was echt spannend, maar het hielp natuurlijk dat mijn oma daar ook was,’ vertelt Leah. ‘Ik werd met open armen ontvangen en er werd goed uitgelegd wat ik moest doen.’
Familie
Zo begon Leah in september vorig jaar aan haar verplichte stageperiode van twintig uur.
‘Ik vind het leuk om te doen en het is gezellig,’ vertelt ze. Daarom is ze al maanden lang iedere woensdagavond aanwezig; ze is een goede kracht in het team van zes personen: ‘Iedereen voelt als familie daar. We kunnen het goed met elkaar vinden.’
Versterking
Leah begint om half vier ’s middags met het klaar zetten van de tafels en stoelen en het dekken van de tafels.
‘Dat is best nog wel een klus,’ zegt ze eerlijk. Daarom was ze blij toen een aantal maanden geleden werd aangekondigd dat er nog twee meisjes hun maatschappelijke stage bij het wijkcentrum kwamen lopen.
‘Dat was eerst even stressen, want na het voorstellen kreeg ik te horen dat ik de leiding kreeg over die twee en toen moest ik ineens alles zelf regelen. Ik heb uitgelegd hoe ze de tafels moesten dekken en zo en dat ging goed. De eerste paar keren voelde het wat ongemakkelijk, maar daarna ging het vanzelf. Volgens mij vonden ze het wel leuk en we hebben veel lol gehad.’
Leah hoopt dan ook dat er vaker stagiaires zullen komen, zodat ze met leeftijdgenoten kan werken.
''de eerste keer vond ik het spannend''
Taken
Haar taken zijn meer dan alleen tafels klaarzetten en dekken. Leah serveert maaltijden, helpt achter de bar, schept soms het eten op, haalt daarna de vuile borden, bestek en glazen weer op, stofzuigt, dweilt en droogt af.
‘Meestal zijn we rond half acht klaar. Als het hele team aanwezig is, verloopt alles heel soepel.’
Van te voren wordt een planning gemaakt en de rollen verdeeld. Het werk achter de bar vindt ze het leukste deel: ‘Mensen vertellen hun verhaal en vragen hoe mijn dag is geweest, terwijl ik hun drankje pak. Bij verschillende vaste gasten weet ik al wat ze drinken voor ze het vragen.’
Eten
Als de gasten zitten te eten, doet het team dit ook.
‘In het begin schoven we aan waar nog plaats was, maar nu eten we apart, omdat niet iedereen het fijn vindt als we er midden in een verhaal bij komen zitten. Ik vind dat niet erg. Als mijn oma er is, klets ik gezellig met haar.’
Haarnetje
Hoewel Leah alleen maar positief is over haar vrijwilligerswerk, is er toch een negatief puntje. Een schort dragen hoort erbij, maar het verplichte haarnetje vindt ze niets. ‘Mijn haar doe ik dan in een knot zodat het erin past, maar dat netje jeukt en ziet er niet uit.’
Leah zit op het VWO en wil na haar opleiding de zorg in. Met dit vrijwilligerswerk doet ze ervaring op en ze hoopt het nog lang te blijven doen.